นกฮูกนิทาน

กระต่ายกับดวงจันทร์

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ในป่าลึกมีกระต่าย สุนัขจิ้งจอก และลิง เป็นเพื่อนสนิทกัน ทั้งสามต่างตั้งใจไว้ว่าอยากทำความดีให้ได้สักครั้งในชีวิต

เย็นวันหนึ่ง มีชายชราผู้ยากไร้และหิวโหยเดินผ่านมาในป่า ขอความช่วยเหลือเรื่องอาหารจากสัตว์ทั้งสาม สุนัขจิ้งจอกรีบไปคาบปลามาให้ ส่วนลิงก็ปีนต้นไม้เก็บผลไม้สุกมาถวาย

ส่วนกระต่ายไม่มีสิ่งใดจะให้เลย แต่มันตั้งใจแน่วแน่ว่าจะช่วยชายชราให้ได้ จึงเก็บหญ้าแห้งมากองสุมเป็นไฟเล็กๆ พร้อมจะสละร่างกายตัวเองเป็นอาหารเพื่อไม่ให้ชายชราต้องหิวโหยต่อไป

ทันทีที่กระต่ายกระโจนเข้าหากองไฟ ชายชราก็เผยร่างที่แท้จริงว่าคือเทพแห่งดวงจันทร์ ท่านรีบยื่นมือดับเปลวไฟลงอย่างอ่อนโยน ซาบซึ้งใจอย่างยิ่งในความเสียสละอันบริสุทธิ์ของกระต่าย

เพื่อเป็นเกียรติแก่ความดีของกระต่ายไปตลอดกาล เทพแห่งดวงจันทร์จึงวาดรูปกระต่ายไว้บนดวงจันทร์ และนี่เองคือเหตุผลที่ในคืนฟ้าใส เรายังคงมองเห็นเงาร่างของกระต่ายอยู่บนดวงจันทร์มาจนถึงทุกวันนี้

ความเสียสละที่แท้จริงไม่ได้วัดกันที่มากหรือน้อย แต่วัดกันที่ใจที่พร้อมให้โดยไม่หวังสิ่งตอบแทน

เกี่ยวกับนิทานเรื่องนี้

กระต่ายผู้ไม่มีสิ่งใดจะให้ ยอมสละชีวิตตัวเองเป็นอาหารแก่ชายชราผู้หิวโหย จนความเสียสละของมันถูกจารึกไว้บนดวงจันทร์ตลอดกาล

เวลาอ่านประมาณ 3–6 นาที👧 เหมาะสำหรับวัย 4–8 ปี📚 นิทานพื้นบ้านไทย

ข้อคิดที่ได้

ความเสียสละ
ผู้แต่งและเรียบเรียง
นิทานพื้นบ้านไทย — เรียบเรียงใหม่โดยทีมนกฮูกนิทาน
ลิขสิทธิ์
สาธารณสมบัติ · ที่มา: ชาดกเรื่องสสบัณฑิต (สสปัณฑิตชาดก) — นิทานพื้นบ้านเกี่ยวกับกระต่ายบนดวงจันทร์
อ่านนิทานเรื่องนี้เป็นภาษาอื่น:EN

อ่านจบแล้ว ไปผจญภัยต่อกันไหม?

นิทานแนวเดียวกันที่คัดมาให้อ่านต่อ