เอลฟ์กับช่างทำรองเท้า

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีช่างทำรองเท้าใจดีคนหนึ่งอาศัยอยู่กับภรรยา แม้ทั้งสองจะทำงานหนักทุกวัน แต่ก็ยากจนลงเรื่อยๆ จนเหลือหนังสำหรับทำรองเท้าเพียงชิ้นเดียว คืนหนึ่งเขาตัดหนังเป็นรูปรองเท้าไว้ ตั้งใจจะเย็บให้เสร็จในเช้าวันรุ่งขึ้น แล้วก็เข้านอนด้วยความกังวล

เช้าวันรุ่งขึ้น ช่างทำรองเท้าตื่นมาด้วยความประหลาดใจสุดขีด บนโต๊ะมีรองเท้าคู่สวยงามเย็บเสร็จเรียบร้อยแล้ว ทั้งฝีเข็มที่ประณีตและงดงามราวกับฝีมือช่างชั้นเยี่ยม ลูกค้าที่มาซื้อต่างชื่นชมและยินดีจ่ายราคาสูง ทำให้เขามีเงินซื้อหนังมาทำรองเท้าเพิ่มได้อีกหลายคู่

คืนแล้วคืนเล่า ช่างทำรองเท้าตัดหนังทิ้งไว้ก่อนนอน แล้วทุกเช้าก็พบรองเท้าสวยงามเสร็จสมบูรณ์รออยู่เสมอ ร้านของเขาเริ่มมีชื่อเสียง ลูกค้าแวะเวียนมาไม่ขาดสาย ทั้งคู่จึงมีฐานะดีขึ้นเรื่อยๆ แต่ก็อดสงสัยไม่ได้ว่าใครกันที่แอบมาช่วยพวกเขาทุกคืน

คืนหนึ่ง ช่างทำรองเท้าและภรรยาตัดสินใจไม่เข้านอน แต่แอบซ่อนตัวอยู่หลังม่านเพื่อดูว่าใครเป็นผู้ช่วยพวกเขา เมื่อเที่ยงคืนมาถึง เอลฟ์ตัวน้อยสองตัวก็กระโดดขึ้นมาบนโต๊ะ พวกมันเย็บรองเท้าด้วยมือเล็กๆ อย่างว่องไวและชำนาญ แต่เสื้อผ้าที่สวมใส่นั้นเก่าขาดวิ่นและดูหนาวเหน็บยิ่งนัก

ด้วยความกตัญญู ภรรยาช่างทำรองเท้าจึงตัดเย็บเสื้อผ้าตัวจิ๋วและรองเท้าคู่เล็กๆ ให้เอลฟ์ทั้งสอง แล้ววางไว้บนโต๊ะแทนหนัง เมื่อเอลฟ์มาพบเสื้อผ้าใหม่ พวกมันดีใจมาก รีบสวมใส่แล้วเต้นรำอย่างสนุกสนานไปรอบร้าน ก่อนจะกระโดดจากไปด้วยรอยยิ้ม แม้เอลฟ์จะไม่กลับมาอีกเลย แต่ช่างทำรองเท้าและภรรยาก็มีความสุขและมั่งคั่งไปตลอดชีวิต ด้วยฝีมือของตัวเองและความทรงจำดีๆ ที่พวกเขาได้แบ่งปันให้กัน

ความเมตตาและความกตัญญูที่ส่งต่อให้กัน ทำให้ทั้งผู้ให้และผู้รับมีความสุขเสมอ