ลูกหมาหลงทางกลับบ้าน

โบโบ้เป็นลูกหมาขนฟูที่ชอบวิ่งเล่นในสวนหลังบ้านกับขวัญ เจ้าของตัวน้อยของเขาทุกวัน วันหนึ่งมีผีเสื้อสีส้มสวยบินผ่านมา โบโบ้ตื่นเต้นวิ่งไล่ตามผีเสื้อออกไปทางประตูรั้วที่เปิดอยู่ โดยไม่ทันสังเกตว่าตัวเองวิ่งออกมาไกลจากบ้านแค่ไหน

เมื่อผีเสื้อบินลับตาไป โบโบ้หยุดวิ่งและมองไปรอบๆ ทุกอย่างดูแปลกตาไปหมด เขาไม่รู้จักถนนเส้นนี้เลย โบโบ้เริ่มกลัวและนั่งลงตัวสั่น จนแมวใจดีชื่อเหมียวเดินเข้ามาถามไถ่ และแนะนำให้ลองสูดกลิ่นดูสิ อาจช่วยให้จำทางกลับได้

โบโบ้ลองสูดกลิ่น จนได้กลิ่นขนมปังหอมๆ จากร้านเบเกอรี่ที่เขาเคยเดินผ่านกับขวัญ เขาเดินตามกลิ่นนั้นไปได้ระยะหนึ่ง จนเหนื่อยและเริ่มท้อ พอดีกับที่นกน้อยชื่อปีกฟ้าบินผ่านมา ปีกฟ้าบินขึ้นไปสูงแล้วบอกโบโบ้ว่าเห็นหลังคาสีฟ้าอยู่ทางนั้น ให้เดินตรงไปทางนี้เลย

แม้จะเหนื่อยและขาเล็กๆ เมื่อยล้า โบโบ้ก็ไม่ยอมแพ้ เขาตั้งใจเดินต่อไปตามที่ปีกฟ้าบอก ทีละก้าว ทีละก้าว จนในที่สุดก็เริ่มเห็นรั้วสีขาวและต้นไม้ใหญ่ที่คุ้นตา นั่นคือถนนบ้านของเขาเอง

โบโบ้วิ่งสุดแรงเข้าประตูบ้าน ขวัญที่กำลังเป็นห่วงมองหาเขาอยู่ตะโกนเรียกชื่อด้วยความดีใจ แล้ววิ่งเข้ามากอดเขาแน่น ทั้งครอบครัวโล่งใจและมีความสุขที่ได้โบโบ้กลับมา โบโบ้เองก็รู้สึกภูมิใจในตัวเองมากที่กล้าเดินหน้าต่อไปจนหาทางกลับบ้านได้สำเร็จ

แม้จะกลัวหรือหลงทาง ถ้าเราตั้งใจและไม่ยอมแพ้ ค่อยๆ ก้าวไปทีละก้าว สุดท้ายแล้วเราจะหาทางกลับมาได้เสมอ