อันโดรคลีสกับสิงโต

อันโดรคลีสหนีจากนายผู้โหดร้ายเข้าไปหลบในถ้ำกลางป่าลึก จนได้ยินเสียงคำรามเจ็บปวดของสิงโตตัวหนึ่งที่ขาบวมเป่ง

เขากล้าเข้าไปใกล้ๆ ด้วยใจสงบ พบว่ามีหนามแหลมใหญ่ปักลึกอยู่ที่อุ้งเท้าสิงโต จึงค่อยๆ ดึงหนามออกอย่างระมัดระวัง

สิงโตหายเจ็บทันที มันเลียมือของอันโดรคลีสด้วยความขอบคุณ ทั้งสองกลายเป็นเพื่อนกันอยู่ในป่าพักหนึ่ง

ต่อมาอันโดรคลีสถูกทหารจับตัวไปและถูกส่งลงสนามประลองให้ต่อสู้กับสิงโตดุร้ายต่อหน้าฝูงชน ทุกคนคิดว่าเขาต้องแพ้แน่

เมื่อสิงโตกระโดดออกมากลับไม่ทำร้ายเขา แต่เดินเข้ามาเลียมืออย่างอ่อนโยน เพราะจำได้ว่าเป็นสิงโตตัวเดิมที่เคยได้รับความเมตตา ฝูงชนต่างประหลาดใจและปล่อยตัวอันโดรคลีสเป็นอิสระ

ความเมตตาที่หว่านไว้ วันหนึ่งอาจย้อนกลับมาช่วยเราได้ในวันที่คาดไม่ถึง