เด็กชายกับกลองวิเศษ

ในหมู่บ้านเล็กๆ แห่งหนึ่งมีเด็กชายคนหนึ่งชื่อ "ต้น" ที่รักเสียงดนตรีมาก แต่เขาขี้อายมากจนไม่กล้าเล่นดนตรีต่อหน้าใครเลย ทุกครั้งที่มีเทศกาลในหมู่บ้าน เขามักจะแอบดูอยู่ห่างๆ เสมอ

วันหนึ่งขณะเดินเล่นในป่าใกล้บ้าน ต้นพบกลองใบเก่าสีน้ำตาลใบหนึ่งวางอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ เมื่อเขาลองเคาะเบาๆ เสียงกลองก็ดังกังวานไพเราะจนนกบนต้นไม้พากันบินร้องเพลงตาม

ต้นแอบเชื่อว่ากลองใบนี้มีเวทมนตร์ เพราะทุกครั้งที่เขาตี เขารู้สึกกล้าขึ้นอย่างประหลาด เขาจึงแอบซ้อมตีกลองอยู่คนเดียวในป่าทุกวันโดยไม่มีใครเห็น จนจังหวะกลองของเขาเริ่มไพเราะขึ้นเรื่อยๆ

ถึงวันเทศกาลประจำปี นักดนตรีประจำหมู่บ้านล้มป่วยกะทันหันจนไม่มีใครตีกลองนำขบวนได้ ต้นลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็ตัดสินใจเดินออกมาพร้อมกลองใบเก่า อาสาเล่นแทนทั้งที่มือยังสั่นอยู่

ทันทีที่ต้นเริ่มตีกลอง เสียงกังวานไพเราะดังไปทั่วหมู่บ้าน ทุกคนต่างปรบมือและเต้นรำตามจังหวะอย่างสนุกสนาน ต้นตระหนักว่าเวทมนตร์ที่แท้จริงไม่ได้อยู่ในกลองใบเก่า แต่อยู่ในความกล้าที่เขาค้นพบในตัวเองต่างหาก

บางครั้งเวทมนตร์ที่แท้จริงไม่ได้อยู่ในสิ่งของ แต่อยู่ในความกล้าที่เราค้นพบในตัวเอง