กบน้อยรอฝน

หน้าแล้งปีนี้ยาวนานเป็นพิเศษ บ่อน้ำเล็กๆ ที่กบน้อยอาศัยอยู่ค่อยๆ เหือดแห้งลงทุกวัน กบน้อยเฝ้ามองท้องฟ้าด้วยความหวัง อยากให้ฝนรีบตกลงมาเร็วๆ

ทุกวันกบน้อยจะบ่นไม่หยุด เขาตะโกนถามพระอาทิตย์ว่าทำไมถึงร้อนแบบนี้ และถามลมว่าทำไมไม่พัดเมฆฝนมาให้สักที ยิ่งบ่นก็ยิ่งหงุดหงิดใจ

ปลาตัวโตกับเต่าแก่ผู้อาศัยอยู่ในบ่อมานาน เห็นกบน้อยบ่นทุกวันจึงชวนเขามาช่วยกันขุดดินลึกลงไปอีกนิด เพื่อเก็บน้ำที่เหลืออยู่ให้อยู่ได้นานขึ้น พร้อมบอกว่าการอดทนรอสำคัญกว่าการบ่น

กบน้อยเริ่มเข้าใจและเลิกบ่น เขาช่วยปลากับเต่าแบ่งน้ำที่เหลือน้อยนิดให้ทุกตัวได้ใช้อย่างเท่าเทียม ทุกวันพวกเขานั่งรอฝนด้วยกันอย่างใจเย็น

ในที่สุดเมฆฝนก็ลอยมาปกคลุมท้องฟ้า และสายฝนก็เทลงมาจนบ่อน้ำเต็มอีกครั้ง กบน้อยกระโดดด้วยความดีใจ พร้อมตระหนักว่าความอดทนและการช่วยเหลือกันคือสิ่งที่พาพวกเขาผ่านวันแล้งมาได้

ความอดทนและการช่วยเหลือกันในยามยาก จะพาเราผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบากไปได้เสมอ