
นิทานอีสป
อันโดรคลีสกับสิงโต
⏱ 3–5 นาที
ชาวนายากจนคู่หนึ่งเลี้ยงห่านตัวหนึ่งไว้ในบ้าน เช้าวันหนึ่งพวกเขาแปลกใจมากที่พบว่าห่านออกไข่เป็นทองคำแท้ๆ ทั้งสองดีใจมากและขายไข่ทองคำจนมีเงินพอกินพอใช้ขึ้นทุกวัน
ทุกเช้าห่านจะออกไข่ทองคำให้หนึ่งฟองเสมอ ไม่มากไม่น้อยไปกว่านั้น ผ่านไปหลายเดือนทั้งสองก็เริ่มมีฐานะดีขึ้นเรื่อยๆ แต่ก็เริ่มใจร้อนอยากรวยเร็วกว่านี้
"ถ้าห่านตัวนี้ออกไข่ทองคำได้วันละฟอง ข้างในท้องมันต้องมีทองคำเต็มไปหมดแน่ๆ" ชาวนาคิด แล้วก็ตัดสินใจว่าจะผ่าท้องห่านเพื่อเอาทองคำทั้งหมดออกมาในคราวเดียว
เมื่อผ่าท้องห่านออกมาดู กลับพบว่าข้างในไม่มีทองคำเลยสักชิ้น มีแต่เนื้อห่านธรรมดาเหมือนห่านทั่วไป และที่แย่กว่านั้นคือห่านของพวกเขาได้ตายลงแล้ว จะไม่มีไข่ทองคำให้อีกต่อไป
ทั้งสองเสียใจมากที่รีบร้อนเพราะความโลภ จนเสียสิ่งดีๆ ที่มีอยู่แล้วไปอย่างไม่คุ้มค่า ตั้งแต่นั้นมาพวกเขาก็ใช้ชีวิตอย่างพอเพียง และรู้จักพอใจในสิ่งที่ตนมีมากขึ้น
ความโลภอยากได้มากเกินไปในทันที อาจทำให้เราเสียสิ่งดีๆ ที่มีอยู่แล้วไปอย่างไม่คุ้มค่า ควรพอใจในสิ่งที่มีและอดทนรอผลตอบแทนตามความเป็นจริง
ชาวนาสูงวัยและภรรยาได้ห่านที่ออกไข่เป็นทองคำวันละฟอง แต่ความโลภอยากรวยเร็วกลับทำให้เขาเสียทุกอย่างไป
นิทานแนวเดียวกันที่คัดมาให้อ่านต่อ