
นิทานต้นฉบับ
ผึ้งน้อยที่ทำงานหนักเกินไป
⏱ 5–8 นาที
ในสวนดอกไม้แห่งหนึ่งมีดอกทานตะวันชื่อแสงทอง ที่หันหน้าเข้าหาแสงแดดอยู่เสมอและยิ้มแจ่มใสทุกวัน วันหนึ่งท้องฟ้ามืดครึ้มไปด้วยเมฆฝน กุหลาบกับเดซี่ที่อยู่ใกล้ๆ ต่างก้มหัวหงุดหงิด บ่นว่าอากาศแบบนี้ไม่น่ารื่นรมย์เอาเสียเลย
แสงทองยิ้มให้เพื่อนๆ แล้วพูดว่า "ฝนจะช่วยรดน้ำให้รากของเราแข็งแรงขึ้นนะ แล้ววันนี้ก็ไม่ร้อนจัดเหมือนเมื่อวานด้วย" กุหลาบกับเดซี่ฟังแล้วอมยิ้มขึ้นมานิดหน่อย เริ่มมองท้องฟ้ามืดครึ้มในมุมที่ดีขึ้น
ไม่นานหลังจากนั้น พายุลูกใหญ่ก็พัดกระหน่ำเข้ามาในสวน ลมแรงและฝนตกหนักจนกุหลาบกับเดซี่โน้มเอนจนก้านหัก กลีบดอกบางส่วนหลุดร่วง ทุกดอกต่างหวาดกลัวและหลบซ่อนตัวเท่าที่จะทำได้
เมื่อพายุผ่านไป สวนดูงุ้มงี้และเสียหาย กุหลาบกับเดซี่เศร้าใจคิดว่าคงไม่มีทางฟื้นกลับมาสวยเหมือนเดิมได้อีก แต่แสงทองแม้ก้านจะโค้งงอบ้างก็ยังยิ้มและพูดให้กำลังใจว่า "รากของเรายังแข็งแรงอยู่นะ ถ้าเราช่วยกันพยุงกันไว้ เราจะกลับมาสวยงามได้อีกครั้งแน่นอน"
ดอกไม้ทุกดอกช่วยกันพยุงลำต้นที่โน้มเอียงและรดน้ำให้กันและกัน เมื่อแดดกลับมาอีกครั้ง ทุกดอกก็ค่อยๆ ตั้งลำต้นตรงขึ้น และในไม่กี่วันสวนก็เบ่งบานสวยงามยิ่งกว่าเดิม กุหลาบกับเดซี่ต่างขอบคุณแสงทองที่ไม่เคยหมดหวัง และทำให้ทุกคนผ่านช่วงเวลายากๆ ไปด้วยกันได้
แม้ในวันที่ยากลำบาก การมองหาสิ่งดีๆ เล็กๆ น้อยๆ รอบตัวและไม่ทิ้งความหวัง จะช่วยให้เราและคนรอบข้างผ่านมันไปได้เสมอ
แสงทองดอกทานตะวันที่ยิ้มแจ่มใสเสมอคอยให้กำลังใจดอกไม้เพื่อนๆ ที่หงุดหงิดในวันที่ท้องฟ้ามืดครึ้ม จนเมื่อพายุใหญ่พัดผ่านสวน ความมองโลกในแง่ดีของเธอกลับกลายเป็นพลังที่ช่วยให้สวนทั้งหมดฟื้นตัวและเบ่งบานขึ้นมาใหม่ด้วยกัน
นิทานแนวเดียวกันที่คัดมาให้อ่านต่อ