นกกระสาน้อยเรียนบิน

บนยอดเสาไฟฟ้าสูงริมทุ่งนา มีรังนกกระสาที่ลูกนกกระสาตัวหนึ่งอาศัยอยู่กับพี่น้อง เมื่อถึงเวลาที่แม่นกบอกให้ทุกตัวหัดบิน ลูกนกกระสาตัวนี้กลับกลัวจนขนพองไปทั้งตัว ไม่กล้าขยับปีกออกจากรังเลย

พี่น้องของมันบินออกจากรังไปทีละตัวอย่างสง่างาม แต่เมื่อถึงตาของมัน ลูกนกกระสากลับกระโดดออกไปแล้วร่วงหล่นอย่างเงอะงะ ปีกกระพือไม่เป็นจังหวะ จนตกลงไปในกอหญ้าเบื้องล่างอย่างเจ็บปวด

ลูกนกกระสารู้สึกเจ็บทั้งตัวและอับอาย มันคิดจะเลิกหัดบินไปเลย แต่แม่นกกระสาบินลงมาปลอบโยนและบอกว่า "ทุกตัวที่บินได้ ล้วนเคยตกมาก่อนทั้งนั้น ลองอีกครั้งนะลูก"

ลูกนกกระสาค่อยๆ ปีนกลับขึ้นไปที่รังอย่างยากลำบาก แล้วลองกระโดดอีกครั้ง คราวนี้มันจดจำจังหวะการกระพือปีกจากครั้งก่อน แม้จะยังโคลงเคลงอยู่บ้างแต่ก็ประคองตัวลอยอยู่กลางอากาศได้นานขึ้นเล็กน้อย

หลังจากล้มลุกคลุกคลานอยู่หลายครั้ง ในที่สุดลูกนกกระสาก็บินขึ้นสู่ท้องฟ้าได้อย่างสง่างามเช่นเดียวกับพี่น้องตัวอื่นๆ มันร่อนผ่านทุ่งนาสีเขียวด้วยความภาคภูมิใจ พร้อมเข้าใจแล้วว่าการล้มไม่ใช่ความล้มเหลว แต่เป็นก้าวหนึ่งของการเรียนรู้

ความล้มเหลวไม่ใช่จุดจบ แต่เป็นก้าวหนึ่งที่จำเป็นระหว่างทางไปสู่ความสำเร็จ