
นิทานอีสป
มัดกิ่งไม้
⏱ 3–5 นาที
รังมดแห่งหนึ่งพลุกพล่านไปด้วยมดที่กำลังขะมักเขม้นหาอาหารกันตั้งแต่เช้า มดรุ่นใหญ่บางตัวสังเกตเห็นก้อนเมฆสีดำทะมึนก่อตัวขึ้นไกลๆ ที่ขอบฟ้า จึงเตือนให้ทุกตัวเตรียมตัวกลับรัง
แต่มดตัวน้อยบางตัวไม่อยากเลิกเล่น พวกมันบอกว่า 'ยังมีเวลาอีกตั้งเยอะ' แล้วก็วิ่งเล่นไล่จับกันต่อไปโดยไม่สนใจคำเตือน
ไม่นานพายุก็มาถึงอย่างรวดเร็วและรุนแรง สายฝนที่เทกระหน่ำทำให้น้ำท่วมเข้าไปในอุโมงค์รัง และเกือบพัดพาทุกสิ่งทุกอย่างลอยหายไปกับสายน้ำ
มดทุกตัวไม่ว่ารุ่นใหญ่หรือรุ่นเล็กต่างร่วมมือกันทันที บางตัวช่วยกันยกใบไม้ใบใหญ่มากางเป็นร่มบัง ขณะที่อีกกลุ่มรีบขนอาหารและไข่มดไปไว้บนที่สูงที่แห้งกว่า
เมื่อพายุผ่านพ้นไป รังมดก็ปลอดภัยได้ก็เพราะทุกตัวร่วมแรงร่วมใจกัน มดรุ่นเล็กจึงได้เรียนรู้ว่าความสามัคคีสำคัญเพียงใด และตั้งใจว่าครั้งหน้าจะฟังคำเตือนอย่างจริงจัง
เมื่อทุกคนร่วมมือกันและฟังคำเตือนอย่างจริงจัง ปัญหาใหญ่แค่ไหนก็ผ่านพ้นไปได้
ฝูงมดต้องเผชิญพายุฝนกะทันหันที่ท่วมรังของพวกมัน แต่ด้วยความร่วมมือร่วมใจของมดทั้งรุ่นใหญ่และรุ่นเล็ก ทุกตัวจึงปลอดภัยและได้เรียนรู้คุณค่าของการทำงานเป็นทีม
นิทานแนวเดียวกันที่คัดมาให้อ่านต่อ