เด็กชายกับตุ๊กตาหิมะตัวแรก

วันแรกที่หิมะตกในย่านใหม่ที่เพิ่งย้ายมา เด็กชายตื่นเต้นมากที่ได้เห็นหิมะขาวโพลนปกคลุมทุกซอกทุกมุม แต่พอมองไปรอบๆ เขาก็รู้สึกเหงาใจ เพราะยังไม่มีเพื่อนสักคนให้เล่นด้วยเลย

เขาตัดสินใจปั้นตุ๊กตาหิมะตัวแรกด้วยตัวเอง แต่ก้อนหิมะกลับหนักและใหญ่เกินกว่าจะกลิ้งคนเดียวไหว เขาพยายามผลักสุดแรงจนเหงื่อออกท่ามกลางอากาศหนาวเหน็บ แต่ก็ยังกลิ้งไปได้ไม่ไกลนัก

ทันใดนั้นเด็กเพื่อนบ้านคนหนึ่งที่เดินผ่านมาเห็นเข้าพอดี จึงวิ่งเข้ามาช่วยผลักก้อนหิมะทันที เมื่อช่วยกันสองแรง ก้อนหิมะก็กลิ้งไปได้ง่ายและสนุกขึ้นมากอย่างไม่น่าเชื่อ

ทั้งสองช่วยกันปั้นตุ๊กตาหิมะจนสำเร็จ แล้วตกแต่งมันด้วยผ้าพันคอเก่าที่หาได้ ก้อนหินกลมๆ สองก้อนแทนดวงตา และแครอทเล่มหนึ่งที่เจอวางอยู่ใกล้ๆ ทำเป็นจมูก

ทั้งคู่ยืนมองตุ๊กตาหิมะตัวแรกที่ช่วยกันสร้างด้วยความภูมิใจ เด็กชายยิ้มกว้างเมื่อรู้ว่าเขาได้เพื่อนคนแรกในย่านใหม่แล้ว ทั้งสองจึงวิ่งเล่นกลางหิมะต่อไปด้วยกันอย่างสนุกสนานจนพลบค่ำ

มิตรภาพมักเริ่มต้นจากการช่วยเหลือกันเล็กๆ น้อยๆ และความกล้าที่จะเปิดใจให้ผู้อื่น