เด็กใหม่ที่โรงเรียน

วันนี้เป็นวันแรกของเฟิร์นที่โรงเรียนใหม่ เธอเดินเข้าห้องเรียนด้วยหัวใจเต้นแรง มองไปรอบๆ ก็ไม่เห็นใบหน้าที่คุ้นเคยแม้แต่คนเดียว เฟิร์นเดินไปนั่งที่โต๊ะตัวหนึ่งอย่างเงียบๆ รู้สึกตัวเล็กและโดดเดี่ยวท่ามกลางเพื่อนใหม่ทั้งห้อง

ระหว่างเรียน เฟิร์นเห็นเพื่อนๆ กระซิบคุยกันและหัวเราะอย่างสนิทสนม เธอเงยหน้ามองอยู่เงียบๆ ไม่กล้าเข้าไปพูดด้วย พอถึงเวลาพักเที่ยง เฟิร์นก็นั่งอยู่คนเดียวที่มุมสนามเด็กเล่น มองเพื่อนๆ วิ่งเล่นกันอย่างสนุกสนานอยู่ไกลๆ

ตูนซึ่งกำลังเล่นอยู่กับเพื่อนๆ สังเกตเห็นเฟิร์นนั่งอยู่คนเดียว เขาจึงเดินเข้าไปหาพร้อมกับกล่องสีเทียนในมือ แล้วยิ้มถามว่า "เธอชื่ออะไรเหรอ อยากมาเล่นกระโดดเชือกกับพวกเราไหม เรามีสีเทียนเหลือเยอะเลยนะ ถ้าอยากวาดรูปด้วยกันก็ได้"

เฟิร์นยิ้มอายๆ แล้วพยักหน้ารับคำชวน เธอเดินไปกระโดดเชือกกับตูนและเพื่อนๆ ก่อนจะช่วยกันวาดรูประบายสีด้วยกันในชั่วโมงศิลปะ เสียงหัวเราะของเฟิร์นดังขึ้นเรื่อยๆ ความกลัวที่มีในใจก็ค่อยๆ หายไปทีละนิด

เมื่อถึงเวลาเลิกเรียน เฟิร์นเดินออกจากโรงเรียนพร้อมกับตูน ทั้งคู่คุยกันสนุกสนานเรื่องที่จะเล่นด้วยกันในวันพรุ่งนี้ พอเจอคุณแม่ที่มารับ เฟิร์นก็รีบเล่าด้วยรอยยิ้มกว้างว่าวันนี้เธอได้เพื่อนใหม่คนแรกแล้ว และรู้สึกเหมือนเป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียนนี้จริงๆ

บางครั้งแค่ก้าวเล็กๆ อย่างการชวนเพื่อนเข้ามาเล่นด้วย ก็สามารถทำให้ใครสักคนรู้สึกไม่โดดเดี่ยวอีกต่อไป